http://www.charming-amulets.com
 เข้าสู่ระบบ - สมัครสมาชิก  |  
 ตะกร้าสินค้า (0)  |  
 



Bookmark and Share


                                               "ธรรมะนำไปสู่ทางที่ถูกที่ชอบ"

                "พระพุทธเจ้าของเราก็ออกไปบุกเบิก ไปเสี่ยงชีวิตค้นหาธรรมะ จนกระทั่งได้พบธรรมะอันถูกต้อง แล้วก็นำสิ่งนั้นมาแจกจ่ายแก่ชาวบ้านชาวเมือง เพื่อให้ได้เอาไปใช้ในชีวิตประจำวันต่อไป เรานี่ไม่ต้องไปเที่ยวคลำหาแล้ว เหมือนกับข้าวที่อยู่ในจานแล้ว เพียงแต่ว่าเรานั่งลงแล้วตักกินเข้าไปเท่านั้น มันสะดวกสบายขนาดไหน"

               "แต่ว่าก็มีคนไม่ใช่น้อยที่ไม่เอาสิ่งนั้นไปใช้ ทั้ง ๆ ที่สิ่งนี้อยู่เฉพาะหน้าที่เราควรจะนำมาใช้ในชีวิตของเรา แต่เรากลับไม่เอา เราไม่สนใจ เราทอดทิ้งสิ่งนั้น แล้วก็ไปนั่งหน้าเศร้า ใจเศร้า เป็นทุกข์ด้วยเรื่องนั้น เรื่องนี้กันด้วยประการต่าง ๆ หรือว่าเราแสวงหาเหมือนกัน แต่ว่าแสวงหาผิดที่ผิดทาง แทนที่จะได้ความหลุดพ้นจากความทุกข์ กลับหาได้ความหลุดพ้นไม่ กลับมีความทุกข์มากขึ้นไปอีก นี่เพราะไปแสวงหาผิดทาง"

               "แม้ไปวัดก็เหมือนกัน ไม่ใช่ว่าจะไปถูกทุกแห่ง วัดบางวัดก็ไม่ได้นำคนไปในทางที่ถูกที่ชอบ พระบางองค์ก็ตั้งตนเป็นอาจารย์ แต่ว่าไม่ได้นำคนไปในทางที่ถูกในทางที่ชอบ แต่ชอบเรียกว่าอาจารย์ ๆ อยู่ตลอดเวลา ชอบเป็นอาจารย์ แต่เป็นอาจารย์ที่ดึงคนไปในทางที่ผิด สอนให้งมงาย ให้ไม่รู้ไม่เข้าใจสิ่งที่ควรจะรู้จะเข้าใจ ชาวบ้านก็วนเวียนอยู่เหมือนกับมดไต่ขอบอ่างใส่น้ำผึ้ง ไม่ได้กินสักที เที่ยววนอยู่อย่างนั้น ไม่ได้ลงไปดื่มน้ำผึ้งในอ่างแม้แต่น้อย"

                                                "สัตว์โลกที่คิดเป็นคุณหาได้ยาก"

               "พุทธบริษัทเราก็อยู่ในสภาพที่คล้ายกัน เรามีสิ่งดีมีสิ่งประเสริฐที่พระพุทธเจ้าท่านทรงค้นหามาไว้ เรียกว่าไปค้นหาด้วยความยากลำบาก เอาชีวิตไปแลกจึงได้สิ่งนั้นมา เพื่อประโยชน์เพื่อความสุขแก่ชาวโลกทั้งหลาย แต่เรากลับเมินเฉยไปเสีย... ไม่ได้สนใจ คนที่สนใจนั้นมีอยู่จำนวนหนึ่ง แต่ไม่มากนัก เหมือนกับคนที่มาวัดกับคนที่ไปสนามม้านี่มันไกลกัน ถ้าเอาไปเปรียบกันแล้วมันไกลกันเหลือเกิน วันนี้ตอนบ่ายลองผ่านไปทางสนามม้านางเลิ้งดู จะเห็นว่าคนมากขนาดไหน แออัดยัดเยียดกันขนาดไหน คิดเทียบกับคนที่มาวัดนี่มันมีน้อย"

               "พระพุทธเจ้าท่านจึงตรัสว่า สัตว์โลกทั้งหลาย... ย่อมคิดไปในทางที่ไม่เป็นประโยชน์ ไม่เป็นคุณแก่ชีวิตมีมาก เหมือนเรามาวัดนี่ไม่ใช่มาก ถ้าเทียบส่วนกับคนที่ไปที่อื่นนี่มันมากกว่า... ไปสนุกด้วยกิเลสมันมาก แต่เราจะมาบรรเทามาขูดเกลาเอาสิ่งชั่วร้ายออกจากตัวมันมีน้อย ก็สมน้ำหน้าแล้วละ ที่ต้องเป็นทุกข์ต้องเดือดร้อนใจในเรื่องอะไรต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น เพราะเราไม่ได้เตรียมหาสิ่งที่จะทำให้เราให้มีความสุขใจ เช่นว่า คนเราทำงานหาเงิน ก็หาแต่เงิน หา ๆ ๆ ไม่รู้จะเอาไปทำอะไรมากมายก่ายกอง ผลที่สุดเงินก็เป็นพิษแก่ตัวผู้นั้นเองเหมือนกัน "

อวิชชาแห่งความพ่ายแพ้::  โปรดติดตามครับ



Online: 4 Visits: 3,648,648 Today: 419 PageView/Month: 13,854